ထူးဆန္းတဲ့ စာဘူေတာင္းငွက္သုိက္
ၿပီးခဲ့တဲ့ ေလးလပိုင္းေလာက္တုန္းက ဇာတိခ်က္ေႀကြ ေမြးရပ္ေျမမွာေပါ့။ အေပၚက
ႏွစ္ပုံက ေတာႀကာပန္းလုိ႔ ေျပာတယ္။ ကုန္းႀကာေပါ့ေနာ္။ ငယ္ငယ္တုန္းက
မျမင္ဖူးခဲ့ဘူး။
ကဲ သည္ပုံေတြကေတာ့ စာဘူေတာင္းငွက္သုိက္ပါ။ ပအုိ၀္းဘာသာစကားနဲ႔ဆုိရင္
"၀ါးေထြေမာင္း"ငွက္ုလို႔ ေခၚပါတယ္။ ၀ါးဆုိတာ ငွက္ေပါ့။
အခုျမင္ေနရတဲ့ငွက္သိုက္ကေတာ့ ငွက္မက ေဆာက္တဲ့အိမ္လုိ႔ ေျပာတယ္။
အထီးေဆာက္တဲ့အိမ္ဆုိရင္ သည့္ထက္ ပိုလွတယ္ဆုိပဲ။ အေပါက္ႏွစ္ေပါက္
ထားထားပါတယ္။ ခါးလယ္ေကာင္တည့္တည့္မွာ အိပ္လုိက္ရင္ ေခ်းပါရင္
အိမ္မေပောတာ့ဘူး။ ျမက္မ်ဳိးေတာ္ေတာ္စုံေအာင္ ယူထားတယ္ ေျပာႀကတယ္။
ဗုိက္နာတဲ့ကေလးေတြကို က်ဳိၿပီး တုိက္လုိက္ရင္ ေပ်ာက္တယ္ဆုိပဲ။ အထူးသျဖင့္
ပြန္ေခ်ာင္းေဘးနားမွာ ရွိတတ္ႀကတယ္။ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ အသိုက္ကုိ ေဆာက္ႀကတယ္တဲ့။
သူတုိ႔အသုိက္ကုိ လူေတြက ယူခ်င္ယူ၊ မယူလုိ႔ရွိရင္လည္း သူ႕ဘာသာသူ
တစ္ႏွစ္ေလာက္ဆုိရင္ ၿပဳတ္က်သြားတယ္တဲ့။ (တစ္ႏွစ္ဆုိေတာ့ သူတုိ႔သက္တမ္းက
ဘယ္ေလာက္မ်ားလည္း မသိဘူးေနာ္) သူတုိ႔အိမ္ကို အလွဆင္တတ္ပါေသးတယ္။
ပုိးစုန္းႀကဴးကို ယူၿပီးေတာ့ အသုိက္ရဲ႕အျပင္ဘက္ ေဘးပတ္ပတ္လည္မွာ
စီထားတတ္ႀကေသးတယ္တဲ့။ (ရြာသားေတြ ေျပာျပတုန္းက ဘုန္းဘုန္းလည္း
ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ႔ အံ့ႀသေနမိတယ္၊ ပုိးစုန္းႀကဴးအေသကို ယူတာလား၊ အေသဆုိတာ
လင္းပါအုံးမလား၊ အရွင္ကို ယူရင္ေကာ ပုိးစုန္းႀကဴးေတြ ေနပါ့မလားဆုိတာ၊
သူမ်ားေျပာတုိင္း မယုံပါနဲ႔ ကုိယ့္ဘာသာကိုယ္ ညာဏ္နဲ႔ယွဥ္ၿပီးယုံဆုိတဲ့
ျမတ္စြာဘုရားေဟာထားတဲ့ ကာဠာမသုတ္ကို သြားသတိရပါေသးတယ္)
ေတာမွာ အလုိလုိ ေပါက္တဲ့ သစ္ခြပန္း
ပြန္ေခ်ာင္းႀကီးပါ။ ရြာကေန အဲဒီေနရာကို ဆုိင္ကယ္နဲ႔ တစ္နာရီခြဲခန္႔
ေမာင္းရပါတယ္။ ငွက္သုိက္ကို ရလုိရျငားေပါ့။ မေတြ႕ခဲ့ပါဘူး။ ေနာက္ေတာ့
ရြာမွာ ယူထားတဲ့လူေတြဆီက ခဏငွားၿပီးေတာ့ ၀ေအာင္ႀကည့္ၿပီး မိတ္ေဆြေတြကိုလည္း
ျပလုိ႔ရေအာင္ဆုိၿပီး ဓာတ္ပုံရုိက္ခဲ့ပါတယ္။
No comments:
Post a Comment